به بهانه سالگرد ناجی کرد

7 ژوئیه

ناجی کرد

وقتی خواستم شروع کنم مردّد بودم . چه چیز می تواند دیباچه ی یک مطلب پخته باشد؟ یادم آمد این سه جمله به راستی یک دنیا حرف برای گفتن دارد . « خام بدم ، پخته شدم  ، سوختم » . همیشه برای آغاز و گیرایی مطالبم از خداوند سخن ، مولوی بزرگ ، بهره گرفتم اما این بار این همه پیچیدگی را نتوانستم در این جمله ی کوتاه هضم کنم و راضی شدم که بنویسم « خام خامم ، خام خامم ، خام خام » .

روز ها به سرعت می گذرند و جایی برای تعلّل های ما نیست . اگر همراهش شدی فرزند روزگار خود هستی و هر وقت که جا ماندی دیگر فرصت جبران نیست و باید با سمند لحظه ها همپا شویم تا مسیر مطلوب ها میسر شود و کمند درک و فهم ما بر سوار کلمات مهار شود .

امروز وبلاگم یک ساله شد . در نگاه اول یک سالگی سن زیادی نیست اما برای من که لحظه لحظه با استرس ها ، دل آشوبی ها ، بی قراری ها و اضطراب ها همراه بودم سخت گذشت . هر روزش با خاطره ای ، یادواره ای همراه بود . هر خط و نوشته اش با تشویش ها و تشویق ها و تردید ها همسو بود ، گاهی برای رسیدن بی تاب می شدم ، گاهی دلسرد و نا امید می شدم ، گاهی مصمم بودم تا آخرش باشم ، گاهی تردید می کردم که نمانم و نگویم …

اما هرچه هست فصل اول این روزگار غریب است که با تمام تفاوت ها و تعارض ها قاطی شده است و به نظر ، این ناهماهنگی هم خود عالمی دارد . شاید این خودستایی باشد اما من راضی ام به این احساس که مرا وادار می کند تا جایی که بتوانم  برای برپا کردنش کوشش کنم ، خسته نشوم ، نا امید نباشم و با توکل به آن یگانه ( جل جلاله ) تمام چندگانگی ها را تحمل کنم که صبوری بر رای خلاف ، خود نیز هنر است .

اگر گاهی پرخاش کردیم ، گاهی مهربان بودیم ، گاهی همدل و هم زبان شدیم ، …   همه واکنش هایی است طبیعی که خلق بشر بر پایه های آن استوار است و دلیلی برای توجیه کارهایمان است که انسان جمع اضداد است و هر لحظه به طیفی در گرایش و چون آفتاب گردانی به سوی هر نور و آفتاب به تمنا است .

دوستان همراه ! اقرار می کنم که اگر دلگرمی ها و تشویق هایتان نبود هرگز موفق نمی شدم به ادامه مصر باشم . اما خوب می دانم که شما با من هستید و من تنها نیستم  و خوب می دانم که تنهایی با یک نظر ، یک رای که هرگز ثابت نمی گردد که تزلزلش پای ستون های عقیده را ویران می کند.

در این دنیای سراسر برهوتی و سردرگمی که تهاجمی گسترده از هر سو عقیده و ایمانمان را نشانه رفته است ، در زمانه ای که مسلمانی ، دیگر در چشم اصحاب رسانه های  دنیا جرم است حیفم آمد اگر این صدای بی رمق را فریاد نکنیم و نخواهیم که یکدل شویم که هم زبانی دیگر رنگ محبوب نیست و تنها همدلی است که برای ماندن و اصرار داشتن تنها داروی این درد بی چاره است . 

 

Advertisements

بدون پاسخ to “به بهانه سالگرد ناجی کرد”

  1. نازنین ژوئیه 7, 2008 در 3:05 ق.ظ. #

    سلام

    سلام به ارواح صعود کننده

    به ادراکهای بارقه درک کننده

    به نفوس لا نفوس خور وخواب وخشم وشهوت

    به دریا دلان وادی معرفت

    به قائمان نماز

    نه خوانندگان صرف ان

    رجب

    نامی اشنا وارزو انداز بر دل

    این الرجبیون

    این العاشقان

    این العابدان

    کجایند همانانی که چون تکبیر گویند

    صادقند

    وچون صادقند در اغوش رحمت پروردگااااااااااااااااااااااارشان متنعم

    همانانی که چون از اعتکاف برمیخزند

    متولد میشوند

    وانگاه که از عرش روحانی

    به فرش زمینی قدم مینهند

    وادیشان همان نور است ویقین ویقین ویقین

    همانانی که اگر در کسب بکارند

    کم نفروشند وغش در معامله هرگز

    همانانی که چون اه مظلوم شنوند

    بیقرارند ومضطرب

    همانانی که اوای محزون مهدی هل من ناصرا ینصرنی مولا را

    چو میشنوند هربار

    لبیک میگویند وجان میسپارند از مظلومیت ان یگانه دوران

    مهدی فاطمه را میگویم

    همانانی که چون از عرش به فرش میایند

    سرمایه اشکشان

    عمل به قالوا بلایشان

    وچون عاملند

    جنت حق هماره ماوایشااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااان

    ودر ارزوی نگار فاطمه ولبیک بران جناب

    هر لحظه هزاران بار هزار

    عاشقند ووفادار

    براستی

    از بین این همه معتکف 313 یار هنوز که هنوز است…….

    وا مصیبتا وامصیبت

    خفه میشوم بهتر

  2. فاتح ژوئیه 7, 2008 در 9:05 ق.ظ. #

    سلام
    سالگرد وبلاگتون رو تبریک میگم

  3. ناجی کرد ژوئیه 7, 2008 در 10:34 ق.ظ. #

    علیک السلام
    بسیار متشکر و ممنونم فاتح گیان

  4. محمد ژوئیه 9, 2008 در 1:07 ق.ظ. #

    دوست عزیزسلام

    بااین عنوان به روزم

    جنگ وجهادازدیدگاه اسلام

  5. امید ژوئیه 11, 2008 در 9:51 ق.ظ. #

    ناجی کرد عزیز سالگرد سالگرد راه اندازی وبلاگت را تبریک می گویم و امیدوارم در مسیر تنویر حق بر قلوب زنگار گرفته ی انسانهای هه ژار (هه ژار معنوی ) همیشه مصمم و جدی باشی و همه این را بخاطر داشته باشیم که اگر توانی است از لطف خداست . در پناه الله موفق و موید باشید

  6. sobhdam سپتامبر 22, 2008 در 5:36 ب.ظ. #

    دوست عزیز خسته نباشی تو باید بیشتر برای وبلاگت زحمت بکشی استعدادش رو داری یه سری به ما بزن…
    یه کدی معرفی میکنم اگه حال کردی گوشه وبلاگت قرارش بده با ای کد تو وبلاگت می تونی بازی و مقاله و نرم افزار برای دانلود و حدیث به صورت تصادفی داشته باشی اینم کد :
    <script src=»http://www.sobhdam.com/index/javascript/sobhdam.js»></script>
    با تشکر خدانگهدار

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: