شعری از کاک احمد

15 اکتبر

به من بازگویندبکن زندگی                               کمی بامقامات سازندگی
بیاقولکی ده که تارهبران                                   برندت به دانشگه و پارلمان
برای کسانت شوی دستگیر                           رهانی زمحنت هزاران فقیر
نشینی به سیاره بهترین                                 جهان برتو گرددبهشت برین
هرآن جاکه خواهی زن وبچه را                            به گردش بری بانشاط وصفا
چراسخت گیری کنی این چنان                        مگر برتری ازفلان وفلان

به من بازگویندوگویندباز                                چه ازمن محال است جویندباز
ولی من نیم انکه افسون شوم                             به سازسازنده میمون شوم
نیم آنکه باخون خواران پست                        زخون یتیمان شوم سیرومست
نیم آنکه ازاحتیاج درم                              زرنج فقیران نسیبی برم
به من بازگویی که زندان بس است             ندانی که دربندناکس کس است
گرازتوست دانشگه وپارلمان                                      تفوبادهمچو وزات برآن
بگو خاکی پست برداردام                                 که درآسمان است مارا مقام

بدون پاسخ to “شعری از کاک احمد”

  1. TAISHE نوامبر 29, 2007 در 11:31 ب.ظ. #

    SALAMOALIKOM ,,,,,INSHAH ALLAH SHOMARA DE ASMAN

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: